

D4245

། །།ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཛི་ན་མི་ཏྲ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་དཔལ་བརྩེགས་རཱ་ཀྵི་ཏས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲུ་ཏི་པ་རཱི་ཀྵ་ཀཱ་རི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། ཐོས་པ་བརྟག་པའི ཚིག་ལེའུར་བྱས་ལ།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ལྟར་དོན་དང་སྒྲ་འགའ་ཡང་། །དངོས་སུ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་འབྲེལ་པ་ནི། །དངོས་པོ་ལས་བྱུང་ཡིན་པར་འགྱུར། །གཞན་ཡང་རུང་བའི་རང་བཞིན་ཕྱིར། །སྒྲ་ཡི་བདག་ཉིད་དོན་གསལ་བྱེད། ། སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་བཞིན་འདོད་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བརྡ་དོན་མེད། །སྒྲ་ཡི་བདག་ཉིད་མ་བཟུང་ཡང་། །དོན་གསལ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་ཏེ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་བཞིན་དུ་དེ། །དོན་དང་འབྲེལ་པར་རྟོགས་བྱེད་ན། །དཔེར་ན་དུ་བ་ལས་མེའམ། །བུམ་པ་སོགས་ལ་སྣང་བ་བཞིན། །གཞན གསལ་བྱེད་པར་འདོད་པ་གང་།།རྒྱུ་དེའམ་འབྲས་བུར་འགྱུར་གྲང་ན། །སྒྲ་ནི་དོན་སྐྱེད་བྱེད་མིན་ཞིང་། །དོན་གྱིས་སྐྱེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་མེད་འདོགས་པའང་མི་འདོད་ན། །ཇི་ལྟར་དེ་དོན་གསལ་བྱེད་ཡིན། །རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ཡི། །བློ་རྒྱུ་གསལ་བར་བྱེད་འདོད་ན། །སྒྲ་ ནི་དོན་ལ་དེ་བཞིན་མིན།།ཐ་དད་དུས་སུ་དམིགས་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །མེད་ན་མི་འབྱུང་འབྲེལ་པར་བརྗོད། །དེ་དེའི་བདག་ཉིད་ངོ་བོ་འམ། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །བློ་གང་དོན་ཉིད་བདག་འབྲས་ཕྱིར། །ཚིག་ནི་དེ་གསལ་བྱེད་པ་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་ གནས་པའི་ངོ་བོ་ཡིས།།འགའ་ཡང་འབྲེལ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་ནི་ཐ་སྙད་ཤེས་པ་ལ། །དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉི་ཚེ་ཞིག་།རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི། །དོན་ནི་གསལ་བར་བྱེད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་རིགས་པ་མེད་ཕྱིར་དོན། །ཇི་ལྟར་ཡང་ནི་གསལ་བྱེད་མིན། །འདིའོ་ཞེས་བརྟགས་ ལ་བརྟེན་ནས།།དེ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་འདོད་ན། །སྒྲ་དག་དོན་ནི་དུ་མའི་ཕྱིར། །དོན་གང་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ལས་རྣམ་ཕྱེ། །དེ་ནི་མ་ངེས་ཉིད་མིན་ནམ། །དེ་ནི་ཀུན་ལ་རུང་བའི་ཕྱིར། །ངེས་པ་པ་དང་བྲལ་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文文献：
这是迦湿弥罗毗婆沙部的大阿阇黎胜友（Jinamitra）与藏地译师比丘吉祥积（དཔལ་བརྩེགས）和惹乞底（རཱ་ཀྵི་ཏ）共同翻译、校对并最终确定。


梵文题名：Śrutīparīkṣākārikā
藏文题名：闻所成慧观察颂
顶礼一切智者！
由于意义与声音之间，
实际上并无任何关联，
那么怎能说二者之间，
存在着事物性的联系？
再者，若认为声音本身，
能如灯等照明事物，
因其本性相应之故，
则约定俗成将无义。
即使未掌握声音本身，
仍能显明意义而言，
若如感官般能了知，
与对境建立关联时，
譬如从烟知有火，
或如瓶等现光明，
若谓能显明他者，
应成因果两端收。
声音非是义之因，
亦非由义所生出，
若不承认相属性，
如何能显明其义？
若谓能表自体性，
为知识生起之因，
声音于义非如是，
因为时异而可知。
正因如此智者说，
此为相待之关系，
彼为彼之自性体，
或成彼之果性故。
心识缘义成果故，
言词能显明于彼，
以外境存在体性，
无有任何相属性。
此于言说知识中，
唯一义之行相分，
能生分别心识故，
非是显明义本身。
如是无有正理故，
决非能显明于义，
若谓依于此想念，
认为彼能作显明。
声音具多义性故，
究竟显明何种义？
若谓论典中分别，
岂非不定性过失？
以其普遍适用故，
离于决定性之故。
这是一篇关于语言与意义关系的哲学论述，探讨了声音（语言）与意义之间的关系，以及语言如何表达意义的问题。译文尽量保持了原文的偈颂体格式和对仗结构。

།སྒྲ་ནི་མི་འདོད་པ་ལ་ཡང་། །འཇུག་ པར་རྟག་ཏུ་དོགས་པ་ཡིན།།གལ་ཏེ་སྐབས་ཀྱི་དོན་གྲུབ་ན། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་ངེས་པར་འགྱུར། །དེ་ལ་དོན་ནི་མ་གྲུབ་པའང་། །དེ་ནི་གཞན་དུ་མ་ངེས་ཉིད། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་བརྗོད་ལས་འགྲུབ། །ཡུལ་དང་དུས་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །འཇིག་རྟེན་སྒྲ་དོན་དུ་ མའི་ཕྱིར།།དེས་ན་དེ་ཡང་མ་ངེས་པ། །སྒྲ་བརྗོད་པ་ཡི་སྒོ་ནས་ནི། །དོན་ལ་བློ་གྲོས་སྐྱེ་མིན་ནམ། །བདེན་ཏེ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུར། །སྐྱེ་སྙམ་དེ་ལ་བསམ་པ་འཇུག་།ཅི་དེ་སྒྲ་དེ་རུང་ཕྱིར་རམ། །འོན་ཏེ་བརྡ་ལ་བརྟེན་པ་ལས། །རུང་བ་ཉིད་ན་བརྡ་དོན་མེད། །འགའ་ལའང་ཐེ་ཚོམ་མི་ འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
声音也会恒常趋入，
于不欲闻之境中。
若已成立处境义，
则于彼义得决定。
于彼义未成立时，
即成不定于他处。
若由世间言说成，
因地域时等差别。
世间声义多样故，
是故彼亦不决定。
通过声音之诠说，
岂非生起义智慧？
诚然，当思维如何，
生起智慧趣入彼。
是否因声相应故？
抑或依于约定俗？
若是相应则约定，
将成无义生疑惑。
这段文本继续探讨了语言与意义的关系，特别强调了语言使用的情境性和约定性质。译文保持了原文的对偈体格式，并尽可能保持了逻辑连贯性。这里讨论了几个重要论点：1) 声音的非意向性传播 2) 语义的情境依赖性 3) 世间用语的多义性 4) 语言理解的认知过程 5) 约定俗成与自然对应的问题。

།བརྡ་ནི་མི་ལ་རག་ལུས་མིན། །མི་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཉེས་དང་བཅས། །ཅི་བརྡ་འདི་རིགས་ལ་བརྟགས་སམ། །གཞན་དུ་ཡིན་སྙམ་ངེས་པ་མེད། །རང་གི་ངོ་བོ་རུང་ན་ཡང་། །ལོག་པ་ཉིད་ནི་ཟློག་པ་མེད། །འདི་ལྟར་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ལ། །མར་མེས་དམར་པོར་གསལ་ ་བར་བྱེད།

约定不依赖于人，
众人恒常具过失。
此约定是依理耶？
抑或他异无定准。
纵然自性相应时，
颠倒本性难遮除。
譬如青色莲花上，
灯光映照显赤红。
这是一段探讨语言约定（བརྡ་）本质的论述，采用了对偈体的形式。文中讨论了语言约定的独立性、人的认知局限性，以及感知与实在之间可能存在的差异。最后用青莲被红灯照射的比喻来说明认知中的错觉现象。翻译力求保持原文的哲学术语准确性和逻辑关系，同时维持对仗形式。


D4246

།འཇིག་རྟེན་གྲགས་པ་བཟླ་ན་ནི། །དོན་གཞན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་འགའ་ཞིག་།ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འདིར་ཡང་ཅིས་མི་འདོད། །ཐོས་པ་བརྟག་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། །སློབ་དཔོན་དགེ་སྲུངས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།[]@##། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨ་ནྱཱ་པོ་ཧ་བི་ཙ་ར་ཀཱ་རི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། གཞན་སེལ་བརྟག་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཐ་དད་ལ། །འབྲས་སོགས་མཚུངས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །བློ་ཡི་གཅིག ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས།།ཐ་སྙད་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་།གང་དག་རྟག་པར་དུས་གཅིག་ཏུ། །དོན་གྱི་བྱ་བ་གཅིག་བྱེད་པ། །དེ་དག་འདུས་པའི་སྒྲར་བརྗོད་དོ། །ཁྱིམ་དང་དམག་དང་ནགས་ཚོགས་བཞིན། །གང་དག་དུས་དང་རྣམ་རྟོག་གིས། །འབྲས་བུ་གཅིག་ནི་བྱེད་པ་ རྣམས།།དེ་དག་རིགས་སྒྲར་བརྗོད་བྱ་སྟེ། །དཔེར་ན་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་བཞིན། །གང་དག་རིམ་གྱིས་འབྲེལ་པར་ནི། །སྐྱེ་ཞིང་དོན་བྱེད་བཟོད་པ་རྣམས། །དེ་དག་རྒྱུན་སྒྲར་བརྗོད་བྱ་སྟེ། །རྒྱུན་དང་རང་བཟོའི་རྒྱུན་བཞིན་ནོ། །གཅིག་ཡིན་དུ་མར་རུང་ཡིན་ཞིང་། །བློ་ཡིས་ ཆར་ནི་རྣམ་བརྟགས་ནས།།གནས་སྐབས་བྱེ་བྲག་བསྟན་བྱ་སྟེ། །གནས་དང་སྐྱེ་དང་རྣམ་འཇིག་བཞིན། །གང་ཡང་དངོས་གཅིག་ཡུལ་ཅན་ནི། །ཉི་ཟླ་ནམ་མཁའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །མཆུ་དུས་ཆ་ཤས་བྱེ་བྲག་ལ། །དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འཇུག་།གང་དག་དངོས་སྒྲ་དེར་དེ་བཞིན། །དངོས་མེད་ལ་ ནི་གང་དག་ཡིན།།དེ་དག་ཕྱི་ལ་མི་ལྟོས་པར། །བློ་ཡིས་རྣམ་བརྟགས་དོན་བརྗོད་བྱ། །གལ་ཏེ་སྒྲའི་དོན་རྣམ་ཤེས་ལ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་སྣང་ན། །དེ་ལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ། །དེར་ནི་ངེས་པ་ག་ལ་ཡོད། །འདི་ལྟར་བྱེ་བྲག་དོན་མེད་ཅིང་། །བྱེ་བྲག་མཐོང་བ་སྔོན་འགྲོའི་ཕྱིར། །བྱེ་བྲག་ རྣམས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་སྨྲས།།ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འཁྲུལ་བ་ཡིན། །དབང་དོན་སྒྲ་ཡི་དོན་མ་ཡིན། །དེ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་ཕྱིར་དང་། །ཐ་དད་རྣམ་པར་དམིགས་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་གཟུགས་ལྡན་མིན། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་དོན་གཟུགས་གཅིག་།མཐོང་སྟེ་སྒྲ་དང་ཉེར་གྱུར་ན། །དེ་ཉིད་ བྱེད་པོ་ལ་སོགས་གཟུགས།།སྣ་ཚོགས་སུ་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། །ལྕེ་ཡི་དབང་པོས་གཞན་དུ་མྱང་། །སྒྲ་ཡི་མངར་བར་བརྗོད་པ་གཞན། །དེ་ཕྱིར་དབང་དོན་རྣམ་ཀུན་དུ། །སྒྲ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ།

我将为您翻译这段藏文文本。这是一篇关于逻辑学的论著：
当我们要反驳世间共识时，为何不能像某些表达其他含义的词语那样，在此处也进行全面的思考？
《闻所成慧论》由阿阇黎护法所造圆满。
